Kotka Szelma z niedowładem łapki, tuż po adopcji 

W schronisku we Wrocławiu koteczka leżala w klatce i nikła. Nie jadła, nie piła, nie reagowała na "kicianie" - zwinięta w ciasny kłębuszek, przybrudzona kupka futra z niesprawną łapką.

Wyciągnięta ze schroniska długo nie mogła nabrać ciałka, dziewieciomiesięczna kotka ważyła tylko 1,5 kg.

Zabiedzona Szelmusia wkrótce po wyciągnięciu ze schroniska

Karmiona dobrymi karmami, rosołkami, witaminami,wołowinką i drobiem, wreszcie zaczęla przypominać zdrowego kota. Tylko ta łapka...
Łapka nie usprawniała się a wręcz było gorzej, bo przyplątało się zakażenie, rany na skórze nie reagowały na podawane antybiotyki. Za to koteczka uczyła się kicać na trzech łapkach, czwartą majac podwinietą, obandażowaną i przymocowaną do tułowia.
Po konsultacjach u różnych wetów z bolem serca i dużymi obawami podjęlam decyzję o amputacji łapki.

Rekonwalescencja koteczki

Szelma po operacji 

Teraz tego nie żałuję.
Koteczka jest pełna energii i nie zauważa swojej "niepełnosprawności".
Jej ulubioną zabawą jest łapanie zabawki na sznurku . Świetnie też radzi sobie z łapaniem owadów, bierze je na klatę i przygniata do podłogi.

Koteczka jest dobrym duchem mojego domu, matkuje kociakom, które przychodzą na wychowanie, opiekuje się wszystkimi "tymczasami" i przekonuje wszystkich, że niepełnosprawność to tylko słowo. 

 Autorka tekstu jest wolontariuszką fundacji Kocie Życie